Olga Stelma

Wie ben je?
Olga Stelma, 41jaar en woonachtig in Zaandam.

Wanneer ben je begonnen met kleding maken?
Toen ik in Leeuwarden de opleiding mode en kleding volgde 25 jaar geleden. Daarna nooit meer iets aan gedaan tot ik een jaar geleden de kans kreeg om mode en design les te geven op mijn werk. Ik ben op zoek gegaan naar een naaicursus maar kon niets vinden tot ik toevallig bij Fluxus by night Nathalie tegen kwam, die in mijn ogen genoeg nieuwe dingen aan mij kon leren en oude dingen die ik wilde opfrissen. Een cursus was snel begonnen bij haar. Nu een jaar verder, mag ik meedoen aan een modeshow, spannend maar erg leuk.

Bij wie volg je lessen?
Bij Nathalie, Tanade

Waarom doe je mee aan de Challenge?
Ik had even geen inspiratie om iets te maken en op dat moment kwam Nathalie in de cursus met de uitnodiging om mee te gaan doen aan deze modeshow.

Wat sprak jou aan in de Zaanse streekdracht?
De lijnen die ze gebruiken accentueren zo mooi de vrouwelijke vormen die gezien mogen worden. De verschillende lagen kleding in de afwisselende lengtes over elkaar heen, gaf me een inspirerend gevoel, je blijft langer kijken naar hoe het werkelijk zit. Je raakt er niet snel op uitgekeken.

Hoe heb je dit toegepast?
Ik heb ontwerpen gemaakt met de lijnen geïnspireerd op de streekdracht van toen, de kleurstellingen van nu en daar een combinatie van gemaakt. Met een aantal coupons van de markt een samenstelling gemaakt van stoffen die Qua kleur voor de winter van 2018/19 in zijn. De patroondelen konden precies uit de coupons. Als of het zo bedacht en uitgerekend was. Een heerlijk proces was begonnen en hier is het resultaat.

Caitlin van der Scheer

Hallo,ik ben Caitlin van der Scheer en ik ben 24 jaar.

Ik ben 3 jaar geleden begonnen met de opleiding costumière bij de modevakschool New Style van Ferna Hellingh Eschweiler. Ik heb deze opleiding in mei afgerond en in september begin ik met de opleiding tot coupeuse.

Ik doe mee aan deze challenge omdat ik mezelf graag wilde uitdagen om iets te maken wat ik nog nooit eerder heb gemaakt.

Ik heb mij laten inspireren door het kant, de grote rokken en de stukken die gebruikt werden om de heupen breder te doen lijken en om de rok mooi te laten vallen.

Ik heb de inspiratie van de heupstukken verwerkt in de kapmouwen. De heupstukken maakten de heupen breder en dit heb ik dus gedaan bij de schouders. Ik heb gebruik gemaakt van een redelijk stijve schoudervulling, waardoor de schouders dus breder lijken.

Ik heb gebruik gemaakt van deze zwarte stof omdat het borduursel erop mij deed denken aan het verborgen kant in de Zaanse klederdracht.

De vrouwen hadden altijd grote rokken aan en vaak ook meerdere lagen die eigenlijk niet zichtbaar waren. Ik heb geprobeerd er een moderne twist aan te geven en de voorkant korter te maken. Zo zie je ook wat er aan de binnenkant zit.

Christa van Doesburg

Mijn naam is Christa van Doesburg. Ik woon in Wormer, werk 4 dagen per week bij een aromahuis in Zaandam als commercieel medewerkster binnendienst en mijn leeftijd is 49 jaar. Ik woon samen met mijn partner Peter en onze zoon Kick.

Als 13/14 jarige ben ik begonnen met kleding maken bij het ‘Ons huis’ in Wormer. Ik kan me niet goed herinneren hoe lang ik dit heb gedaan. Een jaar, denk ik. In de jaren negentig heb ik ongeveer twee jaar in Wormerveer de Margriet/Knip cursus gevolgd. En sinds 2012 maak ik kleding onder begeleiding van Nathalie Prins-van Duin van Atelier Tanade.

Nathalie vertelde in een les over deze challenge en ik wilde mezelf eens verbazen of ik creatief genoeg zou zijn om Zaanse klederdracht te vertalen naar nu. In eerste instantie had ik mij gericht op de vrouw maar gaande weg kreeg ik inspiratie om te ontwerpen voor een man. De stof die ik voor de jas en rok heb gebruikt, is corduroy. Corduroy is rond 1860 bedacht door een man uit Manchester, Engeland. Deze stof werd vroeger gebruikt voor werkkleding. De link corduroy stof en de kleedstijl van de gegoede burgerij Zaanstreek vertaalt naar nu, maakt van mijn ontworpen kleding tijdloos.

Wat mij direct opviel aan de Zaanse klederdracht, is de versierband op borsthoogte van de vrouw. Tijdens de presentatie van Inge Bosman heb ik ook gevraagd wat het doel was van deze band. Het is niet meer dan een accessoire. Verder vond ik de zakken die los onder de rokken gedragen werd, een grappig en handig detail. De man droeg een vest/giletje met een lange jas, dat wezenlijk niet is veranderd met de tegenwoordige tijd. Vest/giletje komt voor in het driedelig pak en met een lange jas in het rokkostuum. De kniekousen met borduursel daarentegen zien we niet meer bij de man.

Het vest/giletje en de lange jas heb ik in één jas verwerkt. De voorkant is kort en de achterkant is lang. De opvallende versierband van de vrouw heb ik verwerkt in de mannenjas als sluiting met een gesp.

Verder heb ik de vrouwenrok omgezet naar een mannenrok met schort. De katoenen schort zit aan de rok vast met dezelfde rode band en gesp als de jas. De rode losse zakken zijn van katoen en hangen aan een koord.

Kniekousen waren toen de norm en vandaag de dag zijn sokken een uiting. Dankzij de lokale samenwerking met wolwinkel ´Zaans geluk´ van Judith Zeeman, zij heeft de wol gesponserd, en Caroline van ´t Veer, Caroline’s Fairytale Socks, zij heeft de sokken gebreid, heb ik mijn ontwerp kunnen completeren met sokken waarin de rode band terugkomt.

Wendy Stikkelorum 1

Wie ben je?
Mijn naam is Wendy Stikkelorum,

Wanneer ben je begonnen met kleding maken en bij wie volg je les?
In 2015 ben ik bij Ferna Hellingh van Modevakschool New Style begonnen aan de costumière en coupeuse opleiding. Een mooie technische basis wordt gelegd voor het tekenen van patronen. Sinds oktober 2017 volg ik ook lessen bij Nathalie Prins – Van Duin. Hier kan ik mijn creativiteit alle ruimte geven.

Waarom doe je mee aan deze challenge?
Met deze challenge krijg ik de mogelijkheid om mijn veelzijdigheid te tonen. Het technische en het vooruit kijken versus het out of the box denken en het vrij laten ontstaan. Een mooie kans en ervaring.

Jas:
Wat sprak jouw aan in de Zaanse klederdracht?

Waar de andere twee creaties de industrie als inspiratiebron hadden heb ik met het ontwerpen van de jas vooral de focus gelegd op de stof van de Zaanse klederdracht. Prachtige prenten werden af gewisseld met rijke bloemmotieven of stoffen met streepjes en ruiten. Laag over laag gedragen. Een ware rijkdom verborgen voor de buitenwereld. Wat gebeurd er als alles zichtbaar wordt? Wat zal zich ontrafelen? Daar ben ik mee gaan spelen……

Hoe heb je dit toegepast?
Oude gordijnstalen heb ik zorgvuldig bij elkaar gezocht. Alle eindjes zijn aan elkaar geknoopt en vormen samen een nieuw geheel. Een mooie basis is ontstaan om verder op te borduren. De kleur oranje staat voor creativiteit. Een fluweel zachte stof gekregen van de buurman. Door de twee lagen met een bloemmotief aan elkaar vast te stikken en deze open te knippen komen de bloemen in bloeit. Een nieuwe laag wordt onthuld…… De zeilbootringen geven het geheel een speels effect waarbij de kern van de jas zichtbaar wordt. Diamanten laten het hart stralen.

Tanja Waiboer

Wie ben je?
Ik ben Tanja Waiboer en ben 16 jaar oud.

Wanneer ben je begonnen met kleding maken?
Ik ben na de zomervakantie van 2016 begonnen met kleding maken.

Bij wie volg je lessen?
Ik volg bij TaNaDe lessen.

Waarom doe je mee aan deze challenge?
Ik doe mee aan deze challenge omdat ik al mee had gedaan aan een andere opdracht waarbij je een kledingstuk gebaseerd op de Zaanse klederdracht moest maken. Dat kledingstuk had ik samen gemaakt met een vriendin en het leek me leuk om ook zelf een kledingstuk te maken.

Wat sprak jou aan in de Zaanse streekdracht?
Mij sprak vooral het jak aan in de Zaanse Streekdracht en ook een beetje de wijde rokken.

Hoe heb je dit toegepast?
Ik heb dit toegepast door de mouwen van het jasje driekwart te maken en de onderkant van het jasje lang en een beetje wijd te laten staan want de onderkant van het jak stond wijd door de paniers en de rokken daarover. Als je vanaf de achterkant van het jasje kijkt lijkt het op een jurk. Ik heb er een korte jumpsuit er onder gedaan dat er aan de achterkant van het jasje geen broek onderuit komt.

Lisette Way

Ik ben Lisette, 30 jaar oud en eind mei moeder geworden van een heel lief zoontje.

Tien jaar geleden ben ik begonnen met naaien op de naaimachine van mijn moeder. Ik begon met een simpel rokje, waar mijn moeder dan een bijpassend jasje bij maakte. Toen ik het huis uit ging, kreeg ik een naaimachine cadeau.

Om de kneepjes van het vak onder de knie te krijgen ben ik in juni 2017 bij modevakschool New Style op naailes gegaan. In september ben ik daar gestart met de costumière opleiding van Mode op Maat.

Toen ik van mijn naailerares hoorde dat ik mee kon doen aan de challenge rondom het Zaanse Fashion Event, heb ik me meteen opgegeven. Ik ben dol op challenges omdat je dan “out of the box” moet denken en je creativiteit kwijt kunt in een bepaalde opdracht. Het is heel leuk om te zien hoe een ieder de opdracht op haar eigen manier manier invult.

Ik heb geprobeerd om de Zaanse klederdracht om te zetten naar een moderne casual outfit. Ik ben met name geïnspireerd geraakt door de prachtige rokken in de Zaanse klederdracht. Zonde eigenlijk dat we ze niet allemaal kunnen zien!

Daarom heb ik dit rokje gemaakt van een oude spijkerbroek, waar de verschillende rokken in het middenpaneel en in de plooistukken terugkomen. Het bloesje is geïnspireerd op het korset, de Piccadilly’s aan de onderkant van het korset heb ik in de kraag verwerkt. De knoopsluiting is gemaakt met oma’s knopen en heeft onderaan een strik, die is gebaseerd op de schuine punt onderaan de voorkant van het korset.